Büyücü adama bakmış, sakalını sıvazlamış: “Sen,” demiş, “Ormanda bir çeşmenin başında oturan sihirli kurbağayı bul.” “Sonra?” diye sormuş adam. “Kurbağaya evlenme teklif et. Her ‘hayır’ dediğinde sorun biraz daha azalır.” Adam sevinçle ormana dalmış. Gerçekten de çeşmeyi ve kurbağayı bulmuş. Önce biraz sohbet etmeye çalışmış, kurbağa oralı bile olmamış. Sonunda dayanamayıp sormuş: “Kurbağa kardeş, benimle evlenir misin?” Kurbağa şöyle bir bakmış: “Hayır.” Adam bir anda rahatladığını hissetmiş. “Ulan bu iş oluyor!” demiş. Bir daha sormuş, cevap yine aynı. Adamın keyfi yerine gelmiş, içinden: “Azı karar, çoğu zarar,” diye geçirmiş. Son kez sormaya kalkınca kurbağa patlamış: “Yahu kardeşim, sen laftan anlamıyor musun? Hayır, hayır, hayıııır!” Adam o an anlamış ki bazı şeyleri fazla kurcalamamak lazım. Hayat bazen ‘hayır’ denince güzelleşir.