General üniformamı çekip açtı

General, muharebe ceketimdeki fermuarı o kadar sert çekti ki kumaşın gıcırdadığını duydum. Beni arıyordu. Birilerinin benim hakkımda yaptığı isimsiz ihbarı haklı çıkaracak bir şey bulmaya çalışıyordu. Gözleri hor görmeyle doluydu. Sanki ben yerine oturtulması gereken sorunlu askerlerden biriymişim gibi. Yüzüme bile bakmıyordu. Sadece ceplerime bakıyor, sırt çantasının bölmelerini açıyor, her şeyi standart prosedür kılığına bürünmüş bir vahşetle karıştırıyordu. Orada öylece duruyordum. Kayseri hava komuta odasında sessizce izleyen diğer subayların bakışları altında. Kimse beni savunmadı. Kimse bunun meşruiyetini sorgulamadı. Ben sadece Asel Vanda, 26 yaşında, kimsenin gerçekten tanımadığı bir yerdeydim. Üç ay önce Adana’dan transfer olmuş, bağlantısı olmayan, koruması olmayan, önemli bir soyadı olmayan biriydim. DETAYLAR DIGER SAYFADA