Gece yarısı, yatak odasını aydınlatan tek şey pencereden sızan sokak lambasının cılız ışığıdır. Çift kişilik geniş yatağın bir ucunda, yüzünü duvara dönmüş, cenin pozisyonunda uyumaya çalışan bir kadın yatar. Hemen arkasında ise aralarındaki görünmez ama bir o kadar aşılmaz duvara sırtını yaslamış bir adam. Fiziksel olarak aralarında belki sadece birkaç santimetre mesafe vardır; ancak duygusal olarak aralarındaki uçurum, okyanuslar kadar derindir. Bir kadının kocasına sırtını dönerek uyuması, basit bir uyku pozisyonu veya anlık bir rahatlık arayışından çok daha fazlasıdır. Çoğu zaman bu durum, kelimelerin tükendiği, geçimsiz bir evliliğin en gürültülü ve en sağır edici çığlığıdır  devamı sonrki syfada….<