“Merhaba, görünüm yorumunu mu beğendin?” diye yazdım, hafif alaycı. Hemen yanıt geldi: “Manzara güzel, ama yorumu yazan daha çok ilgimi çekti.” Yüzümde bir gülümseme, içimde bir telaş. “Bu çocuk ne yapıyor?” dedim kendi kendime. Ama konuşması öyle samimi, öyle içtendi ki, kendimi sohbete kaptırdım. Kitaplardan girdik, yaşamdan çıktık. Saatler geçti, fark etmedim bile. Gece yarısı, “Yarın devam edelim mi?” dedi. “Olur,” dedim, kalbim biraz daha süratli atarak.Günler geçti, mesajlar sohbetlere, sohbetler uzun sesli mesajlara döndü. Can’ın sesi… Sanki her kelimesinde bir serüven saklı. Bir akşam, “Elif, hadi görünümlü konuşalım,” dedi. Heyecan bastı, ama tesettürlü bir bayan olarak kendime güvenim tamdı. Başörbütünle, en sevdiğim şalımla açtım kamerayı. Karşımdaki o gülümseyen gözler, “Vay, fotoğraflardan daha güzelmişsin,” dedi. Güldüm, utandım, ama içimde bir ateş yandı.İlk buluşmamız bir parkta oldu. Elimde termosla naber çayı, o elinde kamp sandalyesini getirmiş. “Doğada konuşalım, kent sıkar,” dedi. Oturduk, konuştuk; hayallerden, korkulardan, en komik anılardan. Yaş farkı mı? İlk başlarda kafamı kurcaladı, “Bu çocuk benden 15 yaş küçük, ne düşünüyor acaba?” dedim. Ama Can’ın gözlerindeki o samimiyet, o merak, bütün endişelerimi sildi. Her buluşma bir serüven, her bakışta bir kıvılcım. Sanki yıllardır uyuyan bir yanım uyanıyorduŞimdi mi? Hala konuşuyoruz, hala gülüyoruz. Ve evet, her hemen biraz daha heyecan, biraz daha beğeni var. Hayat, bazı durumlarda en beklenmedik anda en güzel sürprizleri sunuyor.İlk buluşmamız bir parkta oldu. Elimde termosla naber çayı, o elinde kamp sandalyesini getirmiş. “Doğada konuşalım, kent sıkar,” dedi. Oturduk, konuştuk; hayallerden, korkulardan, en komik anılardan. Yaş farkı mı? İlk başlarda kafamı kurcaladı, “Bu çocuk benden 15 yaş küçük, ne düşünüyor acaba?” dedim. Ama Can’ın gözlerindeki o samimiyet, o merak, bütün endişelerimi sildi. Her buluşma bir serüven, her bakışta bir kıvılcım. Sanki yıllardır uyuyan bir yanım uyanıyordu