Eşime aşık olmaktan ziyade, mutluluğumu bulabilmek için evlilik hayatına adım atmıştım. O dönem yaklaşık 3 yıldır evliydim ve yaşım 23’tü. Zihnimde sürekli canlanan, unutamadığım bir adam vardı. İçimde bir huzursuzluk vardı, vicdan azabı çekiyordum ama onu aklımdan çıkaramıyordum. Son günlerde daha da sık düşünmeye başladım. Sonunda dayanamayarak evliyken onun yanına gittim ve sonrasında her şey değişti. Olaylar, gerçekleşmeyecek sebepler yüzünden aramızda bir sona yol açtı. Bitti ama kalbimde yine de bir yer tuttu. Geri dönmek istediğinde, ben aslında nişanlanmak üzereydim; yani çoktan geç kalmıştı. Beni deli gibi seven nişanlımı bırakmak istemedim; sonrasında pişman olmaktan ve haksızlık yapmaktan korktum. Eski sevgilimin evliliğim süresince her zaman arkamdan güzel sözler söylediğini duydum. Bu durum hem sevindirici hem de üzüntü vericiydi. Üç ay önce daha fazla dayanamadım ve onun yanına gittim.