Annem ve babam, birlikte geçirdikleri 49 yıl boyunca alışılmadık bir bağ geliştirmişlerdi. Her dışarı çıktıklarında, kapının önünde birbirlerini öpmeden geçmezlerdi. Bu genellikle hızlıca olan bir eylemdi, ama bu öpüş onlara göre bir zorunluluk halini almıştı. Evlendiklerinden beri, kapıda öpüşmek onların bir geleneği olmuştu. Bir tartışma sırasında olsalar bile (kavga ettikleri zaman bile her zaman naziktiler), kısa bir ara verir, birbirlerini öper ve kapıdan çıkarken tartışmaya kaldıkları yerden devam ederlerdi. Ancak hayatımı değiştiren bir olay meydana gelmişti. Ne yapacağım ve nereye gideceğim konusunda hiçbir fikrim yoktu. Bunu nasıl atlatabilirdim? O gün, hayatımda bir renk kaybı olmuştu.