Genç ebeveynler, en büyük oğullarının her sabah küçük kardeşinin odasına girdiğini fark ettiler. Genç anne, en büyük oğlunu, kalbi merak ve endişeyle çarparak izliyordu. Birçok cevap bekliyordu ama oğlunun ağzından çıkanlar asla tahmin edemeyeceği şeylerdi. “Anne,” diye fısıldadı, sesi zar zor duyuluyordu, “Onu koruyorum.” Annenin kalbi bir an duraksadı. Onu mu koruyordu? Ev güvendeydi, mahalleleri huzurluydu. Oğlu, küçük kardeşini korumak için neye ihtiyacı olduğunu düşünebilirdi ki? Yanına diz çöktü, sesi nazik ama kararlıydı. detaylar dıger sayfada