Eğitim Forumu

Hayatımda yedi yıl boyunca yanımda olan eşim, bir gün aniden karşıma geçip “Artık seni sevmiyorum,” dedi. O an, dünyam başıma yıkıldı. İki çocuğumuz vardı ve görünürde hiçbir büyük sorunumuz yoktu. Fakat o cümlenin ardından kalbime çöken ağır boşluk, geçmişe dair her şeyi bir anda sorgulatmaya başladı.

“Ne oldu, neden böyle hissediyorsun?” diye sordum. Gözlerinde sarsılmaz bir kararlılık ve bir şeyleri saklama gayreti vardı. “Başka biri var, ona aşığım,” dedi. İçimdeki sızı bir anda büyüyüp bütün benliğimi sardı. Günlerce uykularım kaçtı, lokmalar boğazıma dizildi.

O bir an önce boşanmak için beni ikna etmeye çalışıyordu. En yakın dostum Zeynep, durumumu dinledikten sonra net bir tavırla “Bırak gitsin,” dedi. Annem ise tam aksine “Arayı düzeltmeye çalış, bir şans daha ver,” diye diretiyordu. Diğer arkadaşlarım da “Seni gözden çıkaran birinin peşinden neden koşuyorsun?” diyerek beni kendime getirmeye çalışıyordu. Herkes kendi açısından haklıydı ama içimde bir şeylerin ters gittiğine dair güçlü bir his vardı.

Kimdi bu, uğruna ailesini ve çocuklarını arkasında bırakabileceği insan? Bizi böylesine kolayca silip atmasına yol açan kişi kim olabilirdi? Ne olursa olsun gerçeği öğrenmek zorundaydım. Kendime bir haftalık zaman tanıdım. Eşime, “Bir hafta daha bekle, ardından boşanma protokolünü imzalarız,” dedim. İstediğini almanın rahatlığıyla davranmaya başladı; ben ise içimdeki fırtınayı dışarı yansıtmamak için büyük bir çaba sarf ediyordum.

Eşimin dışarı çıkacağını söylediği o akşam içimde tarif edemediğim bir huzursuzluk belirdi. Hislerim bana bir buluşmaya gittiğini fısıldıyordu. Kalbim göğsümden fırlayacak gibi atarken hemen bir taksi çağırıp peşine düşmeye karar verdim. Aracına binip hareket ettiğinde damarlarımdaki kanın çekildiğini hissettim.

Şehrin en kalabalık caddelerinden birine doğru ilerliyordu. Aldığı her virajda içimdeki endişe katlanarak artıyordu. Sonunda bir apartmanın önünde durdu. Zihnimdeki bir ses “Buradan hemen uzaklaş!” diye bağırıyordu ama donakalmış gibiydim. Araçtan inip apartman kapısına yöneldiğinde yaşadığım gerilimin tarifi yoktu. Kapının açılmasını beklerken zaman sanki durmuştu.

Kapı aralandığında, hayatım tamamen karardı…okumaya devam ediniz…