Eğitim Forumu

Adam zarfa tekrar baktı. Bakışları soğuk ve hesapçıydı.

“Eğer o geceyi hatırlamaya başlarsa,” dedi adam alçak bir sesle, “bu durum ikimiz için de büyük risk oluşturur.”

Yavuz bardağını masaya bıraktı. “Sakin ol. Yıllardır sessiz kaldı. Şansını yeni hayatında denemek istiyor. Ama o ihtiyar onun arkasında durduğu sürece işimiz kolay olmayacak.”

Süslü takım elbiseli adam parmaklarıyla masaya ritmik vurmaya başladı. “O yaşlı adamın kim olduğunu araştırdın mı? Sadece sıradan bir esnaf mı, yoksa nüfuzlu biri mi?”

“Eski bir tüccar,” dedi Yavuz kestirip atarak. “Sessiz bir hayat sürüyor. Ama gözlerinde taviz vermeyecek bir adamın kararlılığı var. Onu para ya da tehditle kolayca korkutamazsın.”

Adam derin bir nefes aldı. Zarfı iç cebine yerleştirdi. “O halde yöntemimizi değiştireceğiz. Onlara doğrudan saldırmak yerine, hukuki ve ticari yollardan baskı kuracağız. O depoda yaşanan ticari usulsüzlüklerin ve eski evrakların belgeleri hâlâ elimizde. Eğer Elif konuşmaya kalkarsa, geçmişteki o borç sözleşmelerini ve evrakları resmi makamlara sunarız. Bu da o yaşlı adamın itibarını ve tüm birikimini tehlikeye atar.”

Yavuz sırıttı. “İşte bu onların en zayıf noktası. İhtiyar, genç karısının huzurunu korumak istiyor. Huzurunun kaçacağını anladığı an geri adım atacaktır.”

Aynı esnada, küçük evde Murat pencerenin perdesini hafifçe aralayıp dışarıya baktı. Sokaktan geçen meçhul arabanın kırmızı stop lambaları gecenin karanlığında kaybolmuştu.

Murat perdeyi kapattı ve Elif’in yanına döndü. Yüzündeki ciddiyet yerini sakin bir kararlılığa bırakmıştı.

“Elif,” dedi yumuşak ama güven veren bir tonla. “Yavuz’un arkasında başka kişilerin ve eski ticari bağlantıların olduğunu anlıyorum. Seni geçmişin finansal yükleri ve eski evraklarla tehdit etmeye çalışıyorlar.”

Elif ellerini birleştirdi. “O depo… Üvey babamın yıllar önce yasa dışı borç ilişkileri yürüttüğü ve beni de belgelerde imza sahibi yapmaya çalıştığı yerdi. O gece oradan kaçtım. Eğer o eski belgeleri ortaya çıkarırlarsa, beni hiç işlemediğim mali suçlarla itham edebilirler.”

Murat hafifçe gülümsedi. “Altmış yıllık hayatım boyunca pek çok hukuki mücadele verdim, pek çok karmaşık sözleşmeyi çözdüm. Seni yalnız bırakacağımı mı sanıyorsun?”

Elif başını kaldırdı. Gözlerinde ilk kez bir umut ışığı belirdi. “Ama senin itibarın, birikimin… Seni bu işe bulaştırmak istemiyorum.”

Murat onun ellerini tuttu. “Biz bir aileyiz. Korku üzerine kurulu hiçbir tehdit, gerçek bir dayanışmanın karşısında duramaz. Yarın ilk iş olarak güvendiğim bir avukatla görüşeceğim. Tüm o eski belgeleri, üzerindeki sahte imzaları inceleteceğiz. Şantaja boyun eğmeyeceğiz.”

Evin içindeki hava bir anda değişti. Artık odada çaresizlik değil, ortak bir mücadele iradesi vardı.

Dışarıda rüzgâr hafifçe esiyordu, ama evin içi her zamankinden daha korunaklı ve sıcaktı. Geçmişin gölgeleri hâlâ kapıdaydı, ancak Murat ve Elif artık o gölgelerden korkmuyor, geleceğe birlikte bakıyorlardı.