üvey annesi tarafından
Kaptan James Harper’ın etrafındaki dünya bulanıklaşıyor gibiydi, öfke onu tüketirken görüşünün kenarları kırmızıya boyanmıştı. İşte onun yokluğunda ona bakacağını, onu koruyacağını ve besleyeceğini düşündüğü birinin ellerine bıraktığı küçük kızı Emily’siydi. Bunun yerine, onu tam bir umutsuzluk içinde buldu, vücudu en kötü kabuslarında asla hayal bile edemeyeceği zulmün izlerini taşıyordu.
Caroline bir adım geri çekildi, James’in gözlerinde fırtınanın koptuğunu görünce kendine olan güveni azaldı. “James, anlamalısın…” diye başladı ama adam elini kaldırarak sözünü kesti, ifadesi inançsızlık ve öfke karışımıydı.
“Hayır,” dedi, sesi soğuk ve boyun eğmezdi. “Hayatımdaki en değerli şeyi sana emanet ettim ve sen bu güvenin karşılığını bu şekilde mi ödedin?” DE’vamı sonraki sayfada..
Bilgi: Klavye yön tuşlarını kullanarak galeri resimleri arasında geçiş yapabilirsiniz.
