Ben çocukken babam bizi terk etmeye karar verdi,

Babamın cenazesi herkes için acı bir kayıp, bir veda anıydı. Kalabalığın içinde kaybolmuş bir ruh gibi hissettiğim o an, gözlerim yaşlı kalabalığın ardında kaybolmuşken, birden yanımda beliren yaşlı bir kadın dikkatimi çekti. Yüzündeki derin çizgiler, hayatın ne denli acımasız olabileceğini fısıldıyordu bana. Elini omzuma koyarak, sesini alçaltarak, ‘Sen burada olmamalısın,’ dedi. Sözleri kafamda yankılandı, adeta bir yankı odasında kaybolmuş gibi hissettim. Kendi ölüm korkumla yüzleşmek, babamın kaybının ağırlığıyla başa çıkmak zorundaydım. O an, hayatın, insanların ve kaybın karmaşasını daha da derin bir şekilde hissettim de’vamı sonraki sayfada..